Welkom op de website van Choreograaf Adriaan Luteijn

*[…] “Dat het duo dat deze jeugdvoorstelling bedacht en uitvoert uit de wereld van de dans stamt, zal niemand verbazen. In wezen is het korte maar krachtige stuk een dans; een bizarre pas de deux van een moeder en een zoon, even komisch als pijnlijk.” […] “De choreografie is ronduit prachtig. Het is pure slapstick, maar zo verfijnd van timing en afwerking en met zo"n haarscherp gevoel voor humor, dat het die benaming ook weer ver overstijgt.” […]

[…] “Luteijn en Olislaegers hebben in "Rillandia" weinig woorden nodig voor hun verhaal. (.... )Zelden een mooier liefdesduet gezien als dat tussen de kleine Nol en de lange, broodmagere juffrouw Ankie die zich bijkans halveert om haar hoofd met een dwaze glimlach tegen de schouder van haar partner te kunnen vlijen. Even fraai verbeeldt het parcours dat de jongelui tijdens het muziekconcours afleggen de omtrekkende bewegingen waarmee zij schuchter toenadering zoeken.

Een schalkse oogopslag, een goed getimede grijns en welgekozen glitterschoenen: het zijn de vele details die deze jeugdtheatervoorstelling tot een feest maken.

*Luteijn lijkt bij uitstek een ambachtelijk choreograaf, die verhalen kan vertellen op een manier die toegankelijk is voor een zeer breed publiek

*De sfeer van Bollywoodfilms is perfect theatraal gemaakt

*Het feest is grandioos

*Aantrekkelijk voor een groot publiek

* Luteijn brengt voor dit slotdeel acht mannen en vrouwen in stelling, ingenieus verdubbeld met een videoprojectie op het achterdoek. Met subtiele verwijzingen naar de inspiratiebron treft hij de wezenloze, verdroomde sfeer van het schimmenrijk(…)

*Maar Luteijn lost het op door van zijn bewerking een gigantisch feest te maken. Het glittert en spettert in de Indiase tempel(…)

*Joop van den Ende zou jaloers zijn op de overdosis glamour en misschien ook wel op Luteijns kwaliteiten als musicalchoreograaf(..)

Het zier er lekker vet uit(..)

(..) We zien reusachtige vleugels van elastiek en filmbeelden. We zien blonde fabrieksmatige zwanen (die zo van de behandeltafel van een plastisch chirurg zouden kunnen zijn gestapt) wedijveren met die ene zwaan, die weliswaar niet helemaal wit is, maar wel vreselijk puur. Een fijne decembergedachte

(...) de effecten zijn geestig en blijven je, net als het adembenemende toneelbeeld, bij.

SPITS Sabine van den Berg

Over "Het Duel" (Rock- en Rolstoel Producties)

Overrompelend was het robotarmenballet dat Introdans-choreograaf Adriaan Luteijn maakte met vier aan rolstoel gekluisterde BAPërs en een balletdanser. Wat een mooi bebwegingsspel van mens en techniek.

Quotes uit Interviews

(..)klassiek romantische produkties zijn een vlucht uit de realiteit door de magie van het theatrale. En daar houd ik van. Mooie verhalen vertellen zonder een gesproken woord

Ik wil mij vooral ontwikkelen als een man van de theatrale dans. Ik leg graag een link naar andere genres. Ik probeer uitersten te combineren.

Je twijfelt altijd;dat is een kunstenaar eigen. Ik heb een diepgewordtelde drang naar perfectie. Ik wil graag dat mensen begrijpen waar ik mee bezig ben.

Je moet op je bek durven gaan zegt van Manen altijd. Daar heeft hij gelijk in. Want juist dan moet je de kracht zien terug te vinden om door te gaan.

De jury, waarvan onder meer de bekende danser Han Ebbelaar deel uitmaakt, prijst Luteijn als een enthousiaste, gedreven en leergierig choreograaf’, die een eigenzinnige weg gaat temidden van de eigentijdse dansmakers’.De manier waarop hij wat in het verleden is gemaakt verbindt met wat in het heden gaande is en zo een verhaal weet te vertellen in beweging, maakt Luteijn volgens de jury tot een eenling.,,En er is moed voor nodig om een eenling te durven zijn”.

(…)de verjaardagsode Happy, Happy Birthday Baby die dezelfde Luteijn had gemaakt voor 75 leerlingen van de vooropleiding van de ArtEZ dansacademie. Met armen vol goudkleurige pakjes gaan de jonge dansers op in een ’VanManenesk’ strak lijnenspel. In een ‘showy’apotheose komen alle leerlingetjes door een slimme toneeltruc een voor een uit een pakje gekropen, met hun oplichtende puntmutsjes als kaarsjes op een niet te versmaden verjaardagtaart

Op het allerlaatste moment moest van Manen zijn dansrol in Bits and pieces (1984) overgeven aan oud- danser Adriaan Luteijn (artistiek manager van INTRODANS Educatie). Die deed het zeker in de geest van de grote baas:elegant, ondeugend en met decorum.

Choreograaf Luteijn had evenveel brede grijnzen weten te toveren op de geconcentreerde gezichtjes en verwees in Mondriaankleuren naar Van Manens stijl-en vormvoorkeuren. Deze blik op de toekomstige generatie dansers was een passend cadeau voor de meesterchoreograaf, die net als het publiek van niets wist.

Adriaan Luteijn nam van Manens aandeel met overtuiging over, zoals hij toch al een opvallende stempel op deze première drukte. Allereerst was er zijn frivole choreografie Happy, Happy, Birthday Baby voor 75 jonge leerlingen van de Arnhemse Dansacademie, speciaal voor deze eerste voorstelling ingestudeerd. En direct na de pauze speelde Luteijn een prominente rol in van Manens ‘Zondag’, het hilarische duet (…)